دلتنگ

دل به غروب میزند خورشیدیادش گرامی

با ابرهای قد کشیده تا زمین

درست مثل بغزی که

نه ـ صورتم را به آسمان نچسبان

خاموشی چراغ خوبی نیست برای دیدن

نشانم بده با چشمانی بازتر از همیشه

تا به خاک حسودیم نشود

* * *

دلتنگ

دل به غروب میزند خورشید

در یکشنبه ای که تو را روی شانه های آبان ماه تشییع میکند